Een implantaat kan het best vergeleken worden met een kunstwortel die het fundament wordt voor de verdere opbouw van de ontbrekende kroon/tand.
Implantaten zijn gemaakt van titanium, een lichaamsvriendelijk materiaal. Eens geplaatst in het kaakbot zullen de botcellen zich actief vasthechten aan het implantaatoppervlak, ook wel ‘osseointegratie’ genoemd.
Wanneer er een tandelement verwijderd wordt, verdwijnt langzaam ook het bot ter hoogte van de extractieplaats. Het is alsof het bot wegsmelt na het verwijderen van het tandelement. Het is dan ook zo dat bij het opstellen van het behandelingsplan eerst bekeken wordt of er voldoende bot aanwezig is voor het plaatsen van het implantaat. Deze evaluatie gebeurt meestal aan de hand van een 3-dimensionele scan. Wanneer er voldoende bot aanwezig is, kan men overgaan tot de planning voor het plaatsen van het implantaat. Wanneer er te weinig bot aanwezig is, zijn er verschillende mogelijkheden om dit op te lossen; kunstbot, heupkambot, schedeldakbot, enz. Deze verschillende behandelingsmodaliteiten worden dan ook uitvoerig op de consultatie met de patiënt besproken.
Na het plaatsen van het implantaat moet deze in de meeste gevallen eerst vastgroeien (integreren in het bot). De tijd die nodig is voor de osseointegratie is afhankelijk van de plaats van het implantaat, kwaliteit van het bot en of er al dan niet gebruik werd gemaakt van een botgreffe.
Wanneer de osseointegratie een feit is, kan de tandarts beginnen met het vervaardigen van de kroon/kronen (vaste structuur) of een baar/bol-constructie (uitneembare structuur).
